ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

Οι τελευταίες εξελίξεις στον Πανιώνιο ανησύχησαν όλους τους φίλους του. Οι αποφάσεις που είχε λάβει ο ιδιοκτήτης ήσαν ανεξήγητες και ήταν φυσιολογικό να μην έχουν την αποδοχή των φίλων της ομάδας. Ο κ. Τσακίρης ήθελε ν’ απαλλαγεί το συντομότερο από το «βάσανο» του Πανιωνίου και έψαχνε να τον πουλήσει προκειμένου να δραπετεύσει από το τεράστιο βάρος των ευθυνών που ένοιωθε! Τελικά μετά από τις αντιδράσεις του κόσμου, έστω κι αν δε το παραδέχεται ό ίδιος, αλλά και τη φερόμενη αντίδραση της πολιτείας έκανε πίσω, όπως άλλωστε ήταν και το σωστό. Πάντως με βάση τα όσα υποστήριζε πριν και με όσα είπε στην ανακοίνωσή του, αλλά και αυτά που δήλωσε στη συνέντευξη που έδωσε στο NovaΣΠΟΡ FM 94,6 φαίνεται να βρέθηκε σε σύγχυση, ίσως εξαιτίας οικονομικών, προσωπικών κλπ προβλημάτων, που ενδεχόμενα αντιμετωπίζει.

Βέβαια στη συνέντευξη είπε αρκετά και νομίζω ότι μεταξύ των άλλων είπε και κάποιες αλήθειες, αν και δεν κατάλαβε την άποψη πολλών Πανιωνίων, που θέλουν την ομάδα τους σε καθαρά και έμπιστα χέρια, έστω κι αν αυτή βρεθεί ν’ αγωνίζεται σε μικρότερη κατηγορία! Φυσικά κανένας φίλος της ομάδας δε θέλει να δεί την αγαπημένη του ομάδα να υποβιβάζεται και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να το αποτρέψει. Όμως η παραπάνω αντίληψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των φίλων του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ καταδεικνύει τις προτεραιότητες που έχουν. Προτεραιότητες σε αρχές και αξίες και όχι σε τίτλους και διακρίσεις, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θέλουν και τις διακρίσεις. Δε μπορούν να βλέπουν την ομάδα τους να είναι σε χέρια ξένα και κυρίως μη αποδεκτά. Άλλωστε στο παρελθόν έχουν καεί από τέτοιες περιπτώσεις.Αφού λοιπόν ο κ. Τσακίρης επιθυμεί ν’ αποχωρήσει, ας το κάνει. Όχι όμως βεβιασμένα και προτού εξασφαλίσει αξιόπιστη και αποδεκτή από τον κόσμο του Πανιωνίου διάδοχη κατάσταση. Αν δε, εκείνος που πρόκειται ν’ αναλάβει είναι και Πανιώνιος ακόμη καλύτερα.
Διότι αν δεν είναι, σίγουρα θα γίνει στην πορεία και μάλιστα όχι με το ζόρι! Το ζήτημα λοιπόν είναι να βρεθεί ένας σοβαρός επιχειρηματίας ή 2-3 μαζί και να πάρουν την ομάδα. Όμως δεν είναι τόσο εύκολο. Τούτες τις μέρες της οικονομικής κρίσης είναι δύσκολο ν' αναλάβει κάποιος μια ΠΑΕ και μάλιστα με ισχυρή την πιθανότητα να μπει μέσα οικονομικά. Βέβαια με σωστή διαχείριση από κατάλληλους ανθρώπους (βλέπε Ζερβακάκο κλπ, αλήθεια που ήταν τόσα χρόνια αυτός ο άνθρωπος;) είναι εφικτό η ομάδα να έχει ισοσκελισμένο η ακόμη και κερδοφόρο οικονομικό απολογισμό.Ο κ. Τσακίρης έστω και κατόπιν πιέσεων έκανε το αυτονόητο. Έμεινε στην ομάδα τη δύσκολη αυτή στιγμή για να την βοηθήσει να βγει από την κρίση. Και επιπλέον προσκαλεί - προκαλεί όλους τους επίδοξους αγοραστές να καταθέσουν σοβαρή πρόταση για ν’ αγοράσουν τον Πανιώνιο και να μην εκφράζουν μόνο φιλολογικό ενδιαφέρον ή ενδιαφέρον μόνο για τις εντυπώσεις. Πιστεύω ότι η συνεργασία Τσακίρη - Λιανού ή Λιανού – Τσακίρη και άλλων ενδεχομένως επιχειρηματιών, μικρότερης οικονομικής δυνατότητας, θα ήταν μια ιδανική λύση για τον Πανιώνιο. Αρκεί αυτή η συλλογική προσπάθεια να έχει σύμπνοια και η κάθε πλευρά να μην εκφράζει ηγεμονισμούς έναντι της άλλης.
Όπως η συνιδιοκτησία Τσακίρη – Λιανού – Καλογρίτσα θα ήταν επίσης μια πολύ καλή λύση, αρκεί να είχε τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά. Ο κ. Λιανός είναι μια αποδεκτή και σοβαρή περίπτωση. Όμως δε γνωρίζω αν μπορεί να χωρέσει δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη (ΠΑΕ & ΚΑΕ). Αυτό βέβαια είναι κάτι που ό ίδιος θα δεί και θα εκτιμήσει. Κοντολογίς μετά τα τελευταία γεγονότα το πρώτο που θα πρέπει να γίνει στην ΠΑΕ Πανιώνιος είναι να διασφαλιστεί η σωτηρία της ομάδας. Και αυτό θα επιτευχθεί όταν η ομάδα ανέβει αγωνιστικά και τονωθεί η ψυχολογία των ποδοσφαιριστών. Χρειάζεται επίσης να βρεθεί και ένας τιμονιέρης που θα καταστρώσει τ’ αγωνιστικά πλάνα. Πρέπει να βρεθεί ένας άξιος και σοβαρός προπονητής, που μαζί με τον στρατιώτη Μάντζιο ή οποιονδήποτε άλλο να βοηθήσουν την ομάδα στο αγωνιστικό και ψυχολογικό κομμάτι. Η εξεύρεση ικανού προπονητή στην παρούσα φάση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όμως από την άλλη πλευρά υπάρχουν αρκετοί αξιόλογοι προπονητές χωρίς ομάδα. Έλληνες και ξένοι. Κάποιος απ’ όλους θα βρεθεί ν’ αναλάβει. Σ’ όλους αυτούς προστέθηκε πρόσφατα και ο κ. Νόμπλιας που παλιότερα ήταν διακαής πόθος του κ. Τσακίρη. Παράλληλα και χωρίς να επηρεάζει την αγωνιστική ενδυνάμωση τη ομάδας πρέπει να τρέχει το ζήτημα της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, από τη στιγμή που ο κ. Τσακίρης έχει εκδηλώσει την επιθυμία να φύγει ή τουλάχιστον να μη μείνει μόνος ως ιδιοκτήτης. Και αυτό είναι σοβαρό ζήτημα και έτσι πρέπει να το δουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται και σκέπτονται ν’ ασχοληθούν σοβαρά ως (συν)ιδιοκτήτες με το ΙΣΤΟΡΙΚΟ σωματείο του Πανιωνίου.

Πάνος Κατσούλας
Εκπ/κός

Κύριε Τσακίρη ξανασκεφτείτε το!

Ανοιχτή επιστολή και ερωτήματα προς τον κ. Τσακίρη

Διότι δεν είναι δυνατόν να προβείτε σε μια τέτοια κίνηση χωρίς προηγουμένως να συζητήσετε με τα μέλη της οικογένειας σας! Τα μέλη της Πανιώνιας οικογένειας! Διότι εσείς πολλές φορές κατά το παρελθόν έχετε επικαλεστεί τη θαλπωρή και την αγάπη που σας έδωσε αυτή η οικογένεια. Έστω και αν κάποιες φορές σας στεναχώρησαν κάποια μέλη της. Άλλωστε τα ίδια δε συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες του κόσμου; Πώς μπορείτε λοιπόν τώρα να την αγνοείτε τόσο προκλητικά; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι οι φίλαθλοι, που έχουν απόλυτο δίκιο ν’ αντιδρούν σ’ αυτή την πώληση, δεν πρόκειται να ξαναπατήσουν στο γήπεδο; Γιατί μ’ αυτή σας την ενέργεια θέλετε να τους στερήσετε τον Πανιώνιο, μια από τις μεγάλες αγάπες της ζωή τους; Γιατί κάνετε κάτι που δε θα θέλατε να κάνουν κάποιοι σε σας; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι ο Πανιώνιος, όπως και κάθε ομάδα, χωρίς τη συμπαράσταση των φιλάθλων της δεν έχει τύχη; Δεν κατανοείτε ότι αθλητισμός χωρίς το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή του κόσμου είναι γράμμα κενό περιεχομένου; Επίσης, πριν λίγο καιρό δεν ήταν που δηλώνατε, ότι και να το θέλατε δε θα μπορούσατε να εγκαταλείψετε τον Πανιώνιο; Τι ήταν εκείνο που σας έκανε ν’ αλλάξετε τόσο γρήγορα άποψη; Και μάλιστα, σύμφωνα με όσα γράφονται, να δηλώνετε ότι «Βρήκα τον άνθρωπο που θα με απαλλάξει από το βάσανο του Πανιωνίου».

Πώς ο Πανιώνιος από μεγάλη χαρά έγινε βάσανο για σας; Και αν πράγματι αποτελεί βάσανο, ποιος ευθύνεται που κατάντησε έτσι; Δεν κατάντησε έτσι εξαιτίας των δικών σας λανθασμένων επιλογών; Δεν ισχυρίζομαι ότι οι άνθρωποι είναι αλάνθαστοι, ούτε ότι τα λάθη σας εμπεριείχαν δόλο. Αντιθέτως πιστεύω ότι αφήσατε έργο όπως είναι το οικονομικό νοικοκύρεμα της ομάδας, η κατασκευή του «Απήλιον», η μελέτη και η προσπάθεια για την κατασκευή του νέου αθλητικού κέντρου κ.λ.π. Όμως όταν κάποιος κάνει λάθη, πρέπει με θάρρος να τ’ αναγνωρίζει, ν’ αναλαμβάνει την ευθύνη και να τοποθετείται στην πρώτη γραμμή δίνοντας μάχη να τ’ αντιμετωπίσει. Δε μπορεί ποτέ να εγκαταλείπει τη μάχη, δε μπορεί να φεύγει με οποιονδήποτε τρόπο. Θα πει κάποιος ότι ο Τσακίρης δε φεύγει αλλά πουλάει μια εταιρία που του ανήκει. Και έχει δικαίωμα να την πουλήσει σ’ όποιον θέλει! Και επιχειρηματικά όμως να το δούμε, δεν είναι σωστό να πουλάς μια επιχείρηση την εποχή που βρίσκεται στα χάλια της διότι το τίμημα θα είναι μικρό. Όμως το κυριότερο είναι ότι ο Πανιώνιος δεν είναι μια απλή επιχείρηση. Κουβαλάει μαζί της πολύ συναίσθημα και μακραίωνη Ιστορία. Και αυτό ο κ. Τσακίρης, ενώ το γνωρίζει πολύ καλά, φαίνεται στην παρούσα φάση να το αγνοεί παντελώς!

Ο κ. Τσακίρης, που δημιούργησε πολλές προσδοκίες στους φίλους του Πανιωνίου, αλλά και γενικότερα στο χώρο του ποδοσφαίρου, αν υλοποιήσει τις προθέσεις του, για πολλούς δυστυχώς θεωρείται τετελεσμένο γεγονός, θα γκρεμίσει σε μια μέρα όσα κατάφερε να πραγματοποιήσει με κόπο μέσα σε 4,5 χρόνια. Και επίσης θα φέρει μεγάλη αναστάτωση και αναταραχή στην ομάδα, διότι οι φίλοι της δεν πρόκειται να το δεχτούν και θ’ αντιδράσουν. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ο συγκεκριμένος αγοραστής θα δώσει τη λύση, όμως νομίζω ότι ούτε και ο ίδιος το πολυπιστεύει. Εκτιμώ ότι στην παρούσα φάση δεν τον πολυενδιαφέρει το μέλλον του Πανιωνίου, αλλά πώς θα δραπετεύσει το συντομότερο από τις ευθύνες. Ας το σκεφτεί καλύτερα και ας διαβάσει τα μηνύματα όλων των φίλων του Πανιωνίου, αλλά και των δικών του συνοδοιπόρων και φίλων!Προσωπικά πιστεύω ότι δε θα πρέπει να φύγει, αλλά να παραμείνει και σαν σωστός καπετάνιος να προσπαθήσει να βγάλει το σκάφος αλώβητο από τη φουρτούνα. Αν όμως επιμένει τόσο πολύ, ας δώσει τον ΙΣΤΟΡΙΚΟ σε Πανιώνια, καθαρά και έμπιστα χέρια. Και τέτοιες περιπτώσεις προτάθηκαν, χωρίς όμως αποτέλεσμα, διότι σύμφωνα με πληροφορίες θεωρήθηκε προσβλητικό και υποτιμητικό από τον κ. Τσακίρη ο φερόμενος και αποδεκτός απ’ όλους Πανιώνιος επιχειρηματίας, να διενεργήσει ο ίδιος οικονομικό έλεγχο της ΠΑΕ! Όταν όμως κάποιος παρουσιάζει αληθή οικονομικά στοιχεία, δε θα πρέπει να έχει πρόβλημα στη διενέργεια οποιουδήποτε οικονομικού ελέγχου και ούτε φυσικά μια τέτοια επιθυμία του αγοραστή μπορεί να θεωρηθεί προσβλητική. Εμείς λοιπόν ισχυριζόμαστε, ότι αφού το θέλει τόσο πολύ ο κ. Τσακίρης, ας πουλήσει την ΠΑΕ σε έμπιστα Πανιώνια χέρια και μάλιστα όχι τζάμπα! Ούτε όμως από την άλλη πλευρά τα χρήματα ν’ αποτελέσουν το καθοριστικό κριτήριο της πώλησης. Διότι όμως προείπαμε ο Πανιώνιος περισσότερο από ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρία, είναι μνήμη, ιδέα, και ιστορία. Και αυτές οι έννοιες δεν αποτιμώνται εις χρήμα.

Πάνος Κατσούλας Εκπ/κός

Ας απεμπλακούμε από τον κύκλο της βίας.

Μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις των ημερών ήταν ο αιφνιδιαστικός έλεγχος της αστυνομίας στη λέσχη των Πανθήρων, η ανεύρεση παράνομων αντικειμένων και η σύλληψη μελών του ιστορικού συνδέσμου οργανωμένων οπαδών. Η όλη αυτή ιστορία οδήγησε στη σφράγιση της λέσχης. Με λίγα λόγια, σφραγίστηκε η μεγαλύτερη λέσχη του συλλόγου, σύρθηκαν στα δικαστήρια μέλη της ακόμη και για κακουργηματικές πράξεις και το χειρότερο όλων είναι ότι η ομάδα μας συνδέθηκε από τον τύπο και τις αρχές με τον κύκλο της βίας και του αίματος που ταλανίζει εδώ και δεκαετίες τον ελληνικό αθλητισμό.

Είχα την ατυχία να δω τους συλληφθέντες Πάνθηρες. Να διαπιστώσω το δράμα τους. Να δω την αγωνία στα μάτια των γονιών τους και των δικών τους ανθρώπων. Να δω τη μεταμέλειά τους.

Γυρνώντας στα Πανιώνια στέκια άκουσα πολλά. Όλοι καταδίκαζαν τη βία, αλλά από την άλλη μπορούσαν να δεχθούν την κατοχή των παράνομων αντικειμένων στα γραφεία. Για λόγους άμυνας. Για τα «πεσίματα» που γίνονται κατά καιρούς από οργανωμένους οπαδούς άλλων ομάδων. Κάποια από τα αντικείμενα που βρέθηκαν ήταν αστεία. Κάποια άλλα όμως αντικειμενικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο θάνατο ή σε σοβαρό τραυματισμό. Ανεξαρτήτως ομάδας όμως το αίμα του κάθε ανθρώπου είναι κόκκινο και πολύτιμο.

Δεν θα ασχοληθώ με τις δικαιολογίες, ότι δηλαδή ο έλεγχος ήταν επιλεκτικός, ότι τα αντικείμενα που βρέθηκαν δεν είχαν καμία σχέση με αντικείμενα που βρέθηκαν σε άλλες λέσχες, ή στη διαφορά ποιότητας των οπαδών. Θα σταθώ στο ότι κάποιοι φίλοι μας, υποστηρίζοντας την ομάδα εγκλωβίστηκαν σε έναν ατέρμονο κύκλο βίας και ότι από την ιστορία αυτή θίχτηκε το όνομα του Πανιωνίου. Και δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη φορά. Μόνο τον τελευταίο καιρό μπορώ να θυμηθώ την διακοπή του αγώνα μπάσκετ με τον Παναθηναϊκό, τα επεισόδια στην πλατεία, την καταστροφή του γηπέδου και την πρόσφατη έφοδο της αστυνομίας.

Ως Πανιώνιοι είμαστε περήφανοι να δηλώνουμε διαφορετικοί και αυτό πρέπει να το αποδεικνύουμε σε κάθε φάση. Ακόμη και οι οργανωμένοι. Αξίζει να προσπαθήσουμε όλοι για να ξανανοίξει η Λέσχη των Πανθήρων, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι σύνδεσμοι οργανωμένων και ειδικότερα οι Πάνθηρες, οι οποίοι φιλοξενούν και τους μικρότερους σε ηλικία οπαδούς, πρέπει να λάβουν σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον. Να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα από τους ίδιους.

Ως απλός φίλαθλος θα ήθελα να προτείνω συγκεκριμένα μέτρα. Να μην μπορεί να γίνει μέλος οποιουδήποτε συνδέσμου οργανωμένων φιλάθλων του Πανιωνίου πρόσωπο το οποίο δεν έχει λευκό ποινικό μητρώο (αντίγραφο του οποίου να προσκομίζει κατ’ έτος) και ιδίως πρόσωπα που έχουν κατηγορηθεί για εγκλήματα βίας ή ναρκωτικά. Οποιοδήποτε μέλος συνδέσμου οργανωμένων καταδικάζεται οριστικά για εγκλήματα που σχετίζονται με τη βία στα γήπεδα ή για ναρκωτικά να στερείται του δικαιώματος εισόδου στο γήπεδο κα να διαγράφεται άμεσα από μέλος του συνδέσμου. Να υπάρχει συνεχής έλεγχος στις λέσχες από τα ίδια τα μέλη τους για ανεύρεση παράνομων αντικειμένων. Οποιοσδήποτε θέλει να κάνει τον νταή, να το κάνει μόνος του εκτός γηπέδου και εκτός συνδέσμων. Να ενεργοποιηθούν οι κάμερες ασφαλείας για δικό μας λογαριασμό. Να ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι και να απομακρύνουν όσους ασχημονούν στο γήπεδο και όσους ευθύνονται με πράξεις τους για την επιβολή προστίμων στην ομάδα. Γενικά αυτό που προτείνω είναι να ξεκαθαρίσουμε οι ίδιοι την κατάσταση και να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας. Για δικό μας όφελος. Γιατί η Νέα Σμύρνη θα γεμίσει όταν αποκτήσει ποιοτικά χαρακτηριστικά που δεν υπάρχουν σε άλλο γήπεδο. Όταν γίνει ασφαλής και φιλόξενη για τις οικογένειες και τα παιδιά.

Η βία δεν είναι μαγκιά. Μαγκιά είναι να είσαι διαφορετικός από κάθε άλλον. Αυτή είναι και η ουσία του Πανιώνιου.

Δύο είναι οι λύσεις ως τον Γενάρη

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ Κ. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πώς τα φέρνει μερικές φορές η ζωή. Κανονικά, φέτος ο Πανιώνιος θα έπρεπε να γιορτάζει τα 120α γενέθλιά του, με έναν τρόπο που αν μη τι άλλο να ταιριάζει με την πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδας. Αντί, όμως, να συμβαίνει αυτό, εδώ και αρκετό καιρό διαδέχονται το ένα το άλλο, με… αξιοθαύμαστη συνέχεια και συχνότητα, γεγονότα που «μικραίνουν» το σύλλογο και αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει.
Από την πρώτη συγκέντρωση του Ιουνίου που θύμιζε περισσότερο σχολικό αγιασμό, παρά επαγγελματική ομάδα; Από το άνευ προηγουμένου πηγαινέλα κάθε καρυδιάς καρυδιού το καλοκαίρι στο Κορωπί για δοκιμές; Από το αγωνιώδες «τρεχάτε ποδαράκια μου» τις τελευταίες ημέρες των μεταγραφών, αφού τότε κατάλαβαν κάποιοι ότι η ομάδα είναι γυμνή; Από την αποψίλωση του ποδοσφαιρικού τμήματος από οτιδήποτε Πανιώνιο;
Από τις πομφόλυγες του στιλ «πάμε για τριάδα», τη στιγμή που και ένας αδαής βλέπει ότι η ομάδα είναι με το ζόρι για… 13άδα; Από τις ανεκδιήγητες και εξευτελιστικές καταστάσεις που ακολούθησαν την παραχώρηση του γηπέδου στην ΑΕΚ για το παιχνίδι με την Νταντί; Από την αγωνιστική εικόνα, με κάποιους να έχουν ξενερώσει και να το δείχνουν, κάποιους άλλους να παίζουν μόνο για την πάρτη τους και κάποιους απλώς να μην… το ‘χουν; Από την εικόνα των λαϊκών δικαστηρίων έξω από το γήπεδο, με τους εκφραστές της νέας τάξης πραγμάτων να φεύγουν σαν κλέφτες από τα στενά;
Το κόβω εδώ, αφού αν συνεχίσω ίσως να μη φτάνει ολόκληρη η εφημερίδα, αλλά κυρίως γιατί αυτή τη στιγμή δεν ωφελεί η… ιστορική αναδρομή. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να βρεθεί μια λύση, ώστε η ομάδα να μπορέσει να περπατήσει ή, έστω, να… μπουσουλήσει μέχρι να υπάρξει η δυνατότητα διορθωτικών κινήσεων και να καλυφθούν τα κενά.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, οι λύσεις αυτή την κρίσιμη στιγμή είναι δύο και, όσο και αν ακούγεται παράξενο, δεν συμπεριλαμβάνουν την (υποχρεωτική) αποχώρηση του Κιντή από την προεδρεία. Μήπως, δηλαδή, αν φύγει ο Κιντής θα… μάθουν ποδόσφαιρο ο Πούπο και ο Φουγκουάγιο.
Ας μείνει και αυτός και ο Μπάγκσμπο, αλλά ας ασχοληθούν αποκλειστικά, ο πρώτος με τα διοικητικά και ο δεύτερος με τη δουλειά του εργοφυσιολόγου. Ως προπονητές απέτυχαν αμφότεροι και, μάλιστα, οικτρά. Ας αφήσουν, λοιπόν, τον κανονικό προπονητή να κάνει τη δουλειά του όπως θέλει αυτός, να επιλέξει τους παίκτες που Ο ΙΔΙΟΣ πιστεύει ότι είναι καλύτεροι για την ενδεκάδα, για να μπορέσουμε κι εμείς οι απ’ έξω να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για τις ικανότητές του. Και αν δεν μπορούν να το κάνουν, ας αποχωρήσουν από μόνοι τους.
«Free Stahre», λοιπόν, η πρώτη λύση και η δεύτερη, να βγουν μπροστά οι παίκτες που πραγματικά και αποδεδειγμένα αγαπούν την ομάδα και «σκυλιάζουν» σε κάθε παιχνίδι γι αυτή. Να πάρουν, δηλαδή, την κατάσταση στα χέρια τους ο Μανιάτης, ο Γουνδουλάκης και ο Κοντοές και μαζί με όσους εκείνοι πιστεύουν ότι μπορούν να τους βοηθήσουν, να προσπαθήσουν να δώσουν και στους υπόλοιπους να καταλάβουν πού ακριβώς βρίσκονται.
Αυτές είναι οι δυο λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν ως το Γενάρη που, υποχρεωτικά, το… μπαλάκι θα περάσει σε άλλο γήπεδο, με την ελπίδα ότι τότε θα υπάρχει καιρός να διορθωθούν τα κακώς κείμενα.
ΥΓ. Συγχαρητήρια σε αυτούς που ξέχασαν να δηλώσουν την αλλαγή του Κούρντι με τον Πούπο στο ημίχρονο του παιχνιδιού με τον Εργοτέλη. Έβαλαν κι αυτοί το λιθαράκι τους στο να γελοιοποιηθεί ακόμη περισσότερο η ομάδα.
ΥΓ1. Αυτή η μετονομασία της θύρας 4 σε θύρα «Μιχάλης Σταματελάτος», πότε το βλέπετε να γίνεται; Ή μήπως η αναγγελία της, ήταν άλλη μια βαρύγδουπη ατάκα, έτσι για να ‘χουμε να λέμε και ακόμη μια απόδειξη ότι κάποιοι δεν έχουν ιδέα σε ποια ομάδα βρίσκονται.
Για σχόλια, παρατηρήσεις, για οτιδήποτε τέλος πάντων

mikepgss@gmail.com.

O Στόρε, οι Σουηδοί, τα μέλη του Δ.Σ κι εμείς

Διάβαζα σήμερα σε διάφορα Πανιώνια blog (carpe diem www.iwn1998.blogspot.com και Πανιώνιος στην Χίο www.panioniosinchios.blogspot.com) τη συνέντευξη του κ. Στόρε σε Σουηδικό μέσο αλλά και τις εκτιμήσεις των συμπατριωτών του.
Οι Σουηδοί θεωρούν πιθανή την απομάκρυνσή του, καθώς πιστεύουν ότι αρκετά από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου σκέφτονται το ενδεχόμενο αντικατάστασής του και υπογραμμίζουν ότι σύμφωνα με φήμες η αναζήτηση διαδόχου έχει ξεκινήσει.
Στην ίδια συνέντευξη ο κος Στόρε μιλά με το ίδιο πάθος και αυτοπεποίθηση για τον εαυτό του και την ομάδα, υπογραμμίζει ότι στηρίζεται από την διοίκηση, αφήνοντας με νόημα ανοιχτό το ενδεχόμενο άρσης της εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του, εάν οι στόχοι της ομάδας αποκτήσουν περισσότερο βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα.
Αυτό λοιπόν που μπορεί να καταλάβει ο μέσος αναγνώστης είναι ότι ο κος Στόρε, λειτουργεί σε καθεστώς μεγάλης πίεσης, γιατί πλέον το κάθε παιχνίδι θα είναι ένας μικρός τελικός και γιατί αντιλαμβάνεται ότι συγκεκριμένα πρόσωπα από το Δ.Σ (τα οποία κατά τη γνώμη μου δεν είναι περισσότερα από τρία – αλλά πανίσχυρα), προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του, μολονότι δηλώνουν ότι τον στηρίζουν. Είναι προφανές ότι η απομάκρυνση του κου Στόρε θα είναι για κάποιους η σανίδα σωτηρίας, για μικρό διάστημα βέβαια, καθώς θα μεταθέσει τις ευθύνες για την κακή πορεία της ομάδας στον προπονητή και όχι σε αυτόν που ευθύνεται για τον κεντρικό σχεδιασμό και έχει αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τον φετινό Πανιώνιο.
Έχω γράψει πολλές φορές ότι οφείλουμε να στηρίξουμε τον Στόρε με κάθε τρόπο. Πολλοί φίλοι μου είπαν: «Είναι καλός, είναι συμπαθής, αλλά δεν έχει πετύχει αποτελέσματα, ώστε να δικαιολογείται η στήριξή του».
Αντιλαμβάνομαι πλήρως το σκεπτικό, αλλά το θεωρώ κάπως ρηχό. Ο Σουηδός είναι μαχητής, είναι πεισματάρης και είναι βέβαιο ότι παλεύει για να πετύχει, σε μία ομάδα που δεν του παρείχε τίποτα απ’ ότι του υποσχέθηκε. Όπως θυμόμαστε όλοι, ο κος Στόρε προσελήφθη τον Απρίλιο και για ένα ολόκληρο μήνα παρακολουθούσε τις ακαδημίες για να μπορέσει να αναδείξει κάποιους παίκτες. Πολλοί απ’ αυτούς άλλωστε παρουσιάστηκαν στην πρώτη προπόνηση της ομάδας. Έκτοτε βέβαια η ομάδα γέμισε από Αφρικανούς, όπως προέβλεπε το πλάνο του κου Κιντή, από παίκτες προς δοκιμή και εξαφανίστηκαν οι πιτσιρικάδες που τόσο περιμέναμε. Έστω οι Κολοβός και Αναστασόπουλος. Ο κος Στόρε είχε ζητήσει από την αρχή μικρό ρόστερ. Αυτή τη στιγμή δουλεύει με 35 παίκτες!!! Τώρα βέβαια κανείς δεν ασχολείται με τον αν ο προπονητής μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά του ή αν δημιουργούνται θέματα με τόσους πολλούς παίκτες. Κανείς δεν θυμάται ότι ο Έβαλντ Λίνεν είχε κατηγορηθεί για το ίδιο πράγμα (λες και τους αγόραζε ο ίδιος). Άραγε ασχολείται κανείς με τα έξοδα που προκαλούν οι 35 παίκτες και με το αν θα υπάρχει μπάτζετ για την ενίσχυση της ομάδας τον Γενάρη, χωρίς την ανάγκη πώλησης βασικού μας παίκτη; Στην ίδια ομάδα ο κος Στόρε δεν έχει συνεργάτες, δεν έχει δικό του βοηθό, δεν έχει μεταφραστή και το βασικότερο δεν έχει παίκτη που να επέλεξε ο ίδιος. Γιατί δεν ζήτησε; Μήπως γιατί το αρχικό project ήταν διαφορετικό; Μήπως γιατί η ομάδα θα στηρίζονταν σε παίκτες από τις ακαδημίες, το υπάρχον υλικό και τους έμπειρους παίκτες των 500.000 ευρώ, τους οποίους ποτέ δεν είδαμε;
Με λίγα λόγια ο κος Στόρε δίνει τη μάχη του. Η ομάδα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, τα οποία ξεκινούν από τη διοίκηση. Είμαι βέβαιος ότι οποιοσδήποτε άλλος βρίσκονταν στη θέση του Στόρε θα είχε παραιτηθεί και θα μας είχε εγκαταλείψει στο έλεος του θεού. Ακόμη κι αν ο Σουηδός δεν έχει πετύχει τα αποτελέσματα που είχαμε ανάγκη, πρέπει να στηριχθεί για το πείσμα και για τον τεράστιο αγώνα που δίνει. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή, ο Στόρε είναι το μοναδικό πρόσωπο στο οποίο μπορούμε να ελπίσουμε και πρέπει να του το δείξουμε με κάθε τρόπο, προκειμένου να του δώσουμε θάρρος γι να καταφέρει να λάβει τολμηρότερες αποφάσεις, οι οποίες θεωρώ ότι θα ωφελήσουν την ομάδα.

BR

Δεν φταίει (μόνο) ο Ζαχαριάδης

Του ΜΙΧΑΛΗ Κ. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία», είχε πει ο Ουίνστον Τσόρτσιλ και στον Πανιώνιο η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται ως μια «τραγική φάρσα». Γιατί όσα έγιναν το Σάββατο στην Καβάλα, ήταν επανάληψη όσων είχαν προηγηθεί μια εβδομάδα νωρίτερα στο ΟΑΚΑ. Γκολ στο τέλος του ημιχρόνου, πλήρης κατάρρευση στο ξεκίνημα της επανάληψης, δεύτερο γκολ και μετά τρέχουμε πίσω από το σκορ. Μόνη διαφορά ανάμεσα στα δύο παιχνίδια, ότι η κατάρρευση κράτησε λιγότερο στην Καβάλα και ότι το δεύτερο γκολ ήρθε νωρίτερα σε σχέση με το ΟΑΚΑ. Όλα τα υπόλοιπα, απλώς déjà vu.
Όπως θα καταλάβατε, δεν προτίθεμαι να χρεώσω τη σαββατιάτικη ήττα στον Ζαχαριάδη. Και, φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένος να μπω κι εγώ στο τριπάκι της «ύψιστης αδικίας», του «στημένου», του «κομάντο» και άλλων παρόμοιων χαρακτηρισμών. Ο άνθρωπος είναι απλώς κακός, ακατάλληλος και επικίνδυνος.
Και μόνο η έκφραση που είχε, όταν διαπίστωσε ότι η κάρτα στον Αλεξάντροβιτς ήταν η δεύτερη και αυτός το είχε… ξεχάσει, αρκεί για να τον στείλει στο σπίτι του. Και, φυσικά, δεν αναφέρομαι καν στο γεγονός ότι δεν «πέτυχε» ούτε μια δύσκολη φάση είτε αυτή ήταν για τον Πανιώνιο είτε για την Καβάλα.
Τι φταίει, δηλαδή, ο Ζαχαριάδης, αν στο πρώτο γκολ η μπάλα περνάει μπροστά από το πόδι του Τσότσαλιτς και αυτός δεν το απλώνει για να τη διώξει; Τι φταίει, αν και πάλι στο πρώτο γκολ έχουν πάει τρία άτομα πάνω στον Ντργκόβιτς και έχουν αφήσει «ξέφραγο αμπέλι» το κέντρο της άμυνας; Τι φταίει, αν στο δεύτερο γκολ η μπάλα κυκλοφορεί… με τις ώρες μέσα στην περιοχή του Πανιωνίου, με τους αμυντικούς του να ασκούν απλώς την… οπτική επιμέλεια της φάσης; Τι φταίει, αν ο Μάχο δέχεται για δεύτερη σερί αγωνιστική γκολ στην κλειστή του γωνία;
Δέχομαι ότι αν είχε μετρήσει το γκολ του Κούκετς, ίσως η εξέλιξη του παιχνιδιού να ήταν εντελώς διαφορετική. Δεν μέτρησε, όμως, τι να κάνουμε. Έπρεπε να γίνουν όλα τα υπόλοιπα; Έπρεπε την πρώτη φορά που η Καβάλα έκανε οργανωμένη επίθεση να σκοράρει; Έπρεπε η ομάδα να μπει στο δεύτερο ημίχρονο και να μην ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται;
Σίγουρα, η γενική εικόνα του Πανιωνίου ήταν και πάλι καλή. Δυστυχώς, όμως, από μόνη της αυτή η εικόνα δεν αλλάζει το δεδομένο της προτελευταίας θέσης. Μαζί με την εικόνα χρειάζονται και βαθμοί, οι οποίοι ως τώρα δεν έρχονται και τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν.
Οι εύκολες λύσεις και η αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων, το μόνο που κάνουν είναι να κρύβουν τα πραγματικά προβλήματα και να μην αφήνουν καθαρό μυαλό για την αντιμετώπισή τους.
ΥΓ. Ας εξηγήσει κάποιος στον Σιόβα, σε πρώτη φάση το απλό και αυτονόητο ότι κανείς δεν είναι αναντικατάστατος και, σε δεύτερη, το πιο σύνθετο ότι η παγκόσμια ποδοσφαιρική λογική επιτάσσει ότι, όταν μια ομάδα βρίσκεται πίσω στο σκορ, βγαίνει αμυντικογενής παίκτης και μπαίνει επιθετικογενής.

Μέγιστη αδικία …

… εξαιτίας της ατυχίας και των διαιτητικών λαθών σε βάρος του Πανιωνίου! Γνωρίζουμε ότι στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος και το στοιχείο αυτό είναι εκείνο που το κάνει συναρπαστικό και αβέβαιο ως προς το αποτέλεσμα! Και ο Πανιώνιος ήταν πολύ καλύτερος από την αντίπαλό του, αν και αγωνιζόταν εκτός έδρας. Σε γενικές γραμμές έπαιξε καλή μπάλα και αν απέφευγε κάποια στιγμιαία λάθη, θα τελείωνε τον αγώνα τουλάχιστον με το βαθμό της ισοπαλίας. Η καλή απόδοση της ομάδας είναι το μόνο παρήγορο για τη συνέχεια. Αν ο Πανιώνιος πορευτεί έτσι και βελτιώσει κάποια ελάχιστα σημεία, τότε θα έχει εξαιρετική πορεία στο υπόλοιπο του πρωταθλήματος.

Στη χώρα μας οι διαμαρτυρίες γενικώς είναι σύνηθες φαινόμενο. Οι πάντες διαμαρτύρονται για τα πάντα, τις περισσότερες φορές κατά τη γνώμη μου όχι άδικα. Το ίδιο συμβαίνει και με τη διαιτησία και μάλλον σε μεγαλύτερο βαθμό. Έτσι όλοι σχεδόν θεωρούν το φαινόμενο φυσιολογικό και δεν πολυασχολούνται. Ότι μέτρα και να παρθούν για τη διαιτησία, ισχυρίζονται κάποιοι, ο Έλληνας είναι μεμψίμοιρος, δεν ικανοποιείται με τίποτα, αισθάνεται διαρκώς αδικημένος κ.λ.π. Αν τα παραπάνω ίσχυαν σαν μια ανούσια γενικότητα, ίσως να μην έκανα μνεία στη σημερινή διαιτησία του αγώνα. Όταν όμως συμβαίνουν κατά κόρον και σχεδόν μ’ όλους τους διαιτητές, τότε υπάρχει μέγιστο πρόβλημα. Όταν δε, μία ομάδα αδικείται κατάφορα δε μπορείς να σιωπήσεις. Και αυτή που αδικήθηκε σήμερα ήταν ο Πανιώνιος. Αν δεν τον αδικούσαν ο διαιτητής με τους βοηθούς του, σκόπιμα ή από ανεπάρκεια(δεν το γνωρίζω), τουλάχιστον δε θα έχανε.

Ας αναφέρω τα γεγονότα: O Μακεδόνας διαιτητής της αναμέτρησης Ζαχαριάδης ακύρωσε κακώς στο 41' γκολ του Πανιωνίου, από απευθείας εκτέλεση φάουλ του Κούκετς, όταν "ανακάλυψε" επιθετικό φάουλ του Κουμορτζί. Στο 59' ο βοηθός του είδε... ανύπαρκτο οφσάιντ σε μια κεφαλιά του Τσότσαλιτς και σταμάτησε μια πολύ επικίνδυνη φάση, διότι στη συνέχεια η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα μετά την προβολή του Λάτκα!. Στο 82' τέλος ο Ζαχαριάδης δεν καταλόγισε πέναλτι στην ανατροπή του Χργκόβιτς από τον Λάτκα...

Από τα παραπάνω αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο Πανιώνιος θα έπρεπε να φύγει τουλάχιστον με το βαθμό της ισοπαλίας. Έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται σε όλους τους τόνους, επισήμως και ανεπισήμως.

Εύχομαι και ελπίζω αυτές οι αδικίες να μην πτοήσουν τους ποδοσφαιριστές, αλλά αντίθετα να χαλυβδώσουν περισσότερο την πίστη στην αξία τους. Έχουν κάθε λόγο ν’ αντιδράσουν κατ’ αυτό τον τρόπο, αφού η απόδοσή τους σ’ όλους τους τελευταίους αγώνες ήταν αρκετά καλή. Στο χέρι τους είναι να τη διατηρήσουν και να τη βελτιώσουν, με μόνο ζητούμενο να είναι η αποτελεσματικότητα. Μπορούν να τα καταφέρουν σε κάθε περίπτωση.

Πάνος Κατσούλας