Dear George.
Επειδή, ο ίδιος έχεις δηλώσει ότι δεν γνωρίζεις και πολλά πράγματα από μπάλα, παίρνω το θάρρος να σου μεταφέρω την εικόνα του παιχνιδιού του Σαββάτου, όπως τη διαμόρφωσαν κάποιοι άνθρωποι που είτε ήταν στο γήπεδο, είτε παρακολούθησαν το παιχνίδι από την τηλεόραση.
Λοιπόν, my friend, η ομάδα δεν βλεπόταν ούτε με γυαλιά ηλίου από αυτά που φοράνε οι Αμερικανοί αεροπόροι. Θα το πρόσεξες, φαντάζομαι, κι εσύ ότι στο δεύτερο ημίχρονο που ο Τσιώλης πήρε χαμπάρι τι ακριβώς είχε απέναντί του, το γήπεδο έγειρε.
Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς. Αριστερά, υπάρχει αυτός ο Φουγάρος που κάποιοι προσπάθησαν να μας πείσουν ότι είναι Τζαβέλλας επί δύο. Το μόνο που θα πω γι αυτό το παλικάρι είναι ότι ο Μπρέσκα που κοντεύει να φτάσει τα κιλά του Παναγιώτη του Σίμου τον περνούσε σαν σταματημένο στο σπριντ και του έριχνε και μερικά μέτρα. Και γενικότερα, πάντως, dear George, η άμυνα από τη στιγμή που άρχισε να δέχεται πίεση, άρχισε να θυμίζει κάποιες από τις στιγμές πλημμύρας του περσινού πρωταθλήματος.
Για το κέντρο δεν έχω να πω και πολλά, αφού φαντάζομαι ότι θα τα είδες και μόνος σου με αυτές τις λιγοστές (κατά δήλωσή σου) γνώσεις που έχεις. Ο Κουμορτζί έχει ξενερώσει και το δείχνει, ο καψερός ο Μανιάτης πάλευε αλλά δεν είναι αμυντικός μέσος και φαινόταν, ενώ δεν υπήρχε ένας παίκτης να οργανώσει κάπως την ανάπτυξη και να βγάλει μπαλιές προς την επίθεση.
Εκτός, βέβαια, αν είσαι κι εσύ ανάμεσα σε εκείνους που τους αρέσει το σύστημα – γιουρούσι με τον εκάστοτε αμυντικό να «γεμίζει» στην αντίπαλη περιοχή κι όποιος πηδήξει πιο ψηλά, θα κερδίσει και την μπάλα. Αν σου αρέσει, εγώ πάω πάσο, αλλά επίτρεψέ μου να πιστεύω ότι έτσι μόνο μπάλα δεν παίζεται.
Με δεδομένο, λοιπόν, αυτό το «σύστημα», θα αποφύγω να σχολιάσω τον Μπόσκο που συνήθως ήταν ο αποδέκτης των… γεμισμάτων, με περιορισμένα πάντως ποσοστά σωστής υποδοχής. Θα αναφέρω, όμως, την εντύπωση που μου έκανε τόσο ο Ριέρα, ο οποίος θέλει να φανεί ο ίδιος στο γήπεδο και το δείχνει, όσο και η κορδέλα του Χίκα που αν αυτός είναι ο Μαραντόνα της Αλβανίας, εγώ είμαι πυρηνικός φυσικός.
Και κάτι ακόμη, my friend George. Η ομάδα το Σάββατο ήταν εντελώς ασύνδετη, χωρίς αρχή, μέση και τέλος και χωρίς να έχει έστω μια υποτυπώδη οργάνωση στο παιχνίδι της. Ξέρεις γιατί; Για τον απλούστατο λόγο ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της προετοιμασίας αναλώθηκε στο να δοκιμάζονται «νομιστεράκια» και όχι στο να δουλέψει ο προπονητής πάνω στον κορμό που είχε στο μυαλό του να χρησιμοποιήσει στα επίσημα παιχνίδια.
Γι αυτό σου λέω my friend κάντε κάτι όσο είναι καιρός, γιατί if we continue like this, I don’t see us good και φαντάζομαι να καταλαβαίνεις τι ακριβώς θέλω να πω.
Ακόμη, όμως, κι αν δεν κάνεις τίποτε, σε παρακαλώ προσωπικά, να σταματήσει να παίζεις με τα νεύρα μας, παζαρεύοντας περιπτώσεις τύπου Ποπόφ που ούτε ο ίδιος πρέπει να θυμάται πότε έπαιξε τελευταία φορά και που παίζει σε μια θέση, η οποία δεν νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη ενίσχυση.
PS. Dear Makis, please publish this article as soon as possible. Thanks.
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Υπάρχει ηθικό υπόβαθρο πίσω από τη βεβήλωση του γηπέδου;
Έστω και με καθυστέρηση, θα ήθελα να ασχοληθώ με το σημαντικό θέμα της ανάκλησης της παραίτησης του κου Βεντούρη.
Πριν από μερικές ημέρες, εκδόθηκε μία ανακοίνωση από τον Πανιώνιο Γ.Σ.Σ, η οποία μας ενημέρωνε για τις τρέχουσες εξελίξεις.
Συγκεκριμένα, αναφέρονταν στην απόφαση του Δ.Σ, που συγκλήθηκε την 30η Αυγούστου 2010, με σκοπό να συζητήσει τα γεγονότα της 24ης Αυγούστου, δηλαδή την πρόκληση ζημιών στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου, από ομάδα οργανωμένων οπαδών.
Το Δ.Σ έλαβε συγκεκριμένες αποφάσεις: α) «να γίνει συζήτηση με τους οργανωμένους φιλάθλους ώστε να γίνουν γνωστοί ευρέως οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψη μίας τέτοιας απόφασης, η διαχείριση της οποίας δημιούργησε μείζονα κρίση στο Σύλλογο και τον κατάγραψε με αρνητική δημοσιότητα» και β) «να γίνει νέο Δ.Σ. με την παρουσία του Προέδρου ώστε να γίνει προσπάθεια ανάκλησης της απόφασης του ή σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης Αρχαιρεσιών». Το Δ.Σ προέβη στην κοινή διαπίστωση ότι: « η όποια απόφαση για την παραχώρηση του γηπέδου, θα έπρεπε να προκύψει μετά από συζήτηση στο Δ.Σ., ώστε να καταγράψει τη συλλογική βούληση και ευθύνη του σώματος».
Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλά Ελληνικά; Στις 24/8/2010 συνέβη ένα πρωτοφανές γεγονός. Ο βανδαλισμός του γηπέδου από μερίδα οργανωμένων οπαδών της ομάδας.
Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας: η πλειοψηφία των φιλάθλων του Πανιωνίου ήταν κάθετα αντίθετη στην χρησιμοποίηση του γηπέδου από την Α.Ε.Κ. Αιτία; Το κάκιστο επίπεδο σχέσεων των δύο ομάδων τα τελευταία χρόνια. Μετά από την ανταλλαγή προσβολών και ύβρεων ανάμεσα σε οπαδούς των δύο ομάδων, η οποία έγινε μέσω των πανό που αναρτήθηκαν σε Ν. Σμύρνη και Ελληνικό, ο μεγαλύτερος φόβος όλων ήταν η πρόκληση καταστροφών στο γήπεδο της Ν. Σμύρνης και στη γύρω περιοχή, όπως και η ανάρτηση αντίστοιχων πανό μέσα στο ίδιο μας το γήπεδο από οργανωμένους οπαδούς της Α.Ε.Κ.
Όμως, δεν ζούμε σε κοινόβιο εφαρμόζοντας πρακτικές αυτοδικίας. Στον Πανιώνιο, τόσο στον ερασιτέχνη όσο και στην Π.Α.Ε, υπάρχουν όλα αυτά τα όργανα και τα στελέχη τα οποία είναι επιφορτισμένα με την προάσπιση των συμφερόντων του συλλόγου. Όλοι εκείνοι, οι οποίοι όφειλαν να προστατεύσουν τα συμφέροντα της ομάδας και κατόπιν απόφασής τους, είτε να παραχωρήσουν το γήπεδο, αφού όμως λάμβαναν συγκεκριμένες εξασφαλίσεις για την ασφάλεια του γηπέδου και των περιουσιών των κατοίκων, είτε να αρνηθούν να παραχωρήσουν το γήπεδο στηριζόμενοι όμως σε νόμιμα μέσα. Η ακαταλληλότητα του γηπέδου για ευρωπαϊκό παιχνίδι ή η απαίτηση απουσίας οπαδών ήταν δύο πολύ ισχυρά επιχειρήματα.
Τι έγινε όμως στην πραγματικότητα; Όπως διαπιστώνει και η ίδια η Γ.Σ, το γήπεδο παραχωρήθηκε ύστερα από αυθαίρετη ενέργεια του κου Βεντούρη (το λένε βέβαια ευγενικά), ο οποίος όφειλε να συγκαλέσει το Δ.Σ και όχι να λάβει μονομερώς απόφαση. Η αυθαίρετη αυτή ενέργεια οδήγησε μερίδα οπαδών στην χείριστη μορφή αυτοδικίας, δηλαδή στη βεβήλωση του ίδιου μας του γηπέδου. Παρ’ όλα αυτά, το Δ.Σ του Πανιωνίου, με την απόφασή του αυτή, είναι διατεθειμένο να συγχωρήσει και τις δύο αυθαιρεσίες, μολονότι έπληξαν ανεπανόρθωτα το κύρος του και δημιούργησαν αλυσιδωτά γεγονότα που εξέθεσαν τον σύλλογο.
Δεν θα σταθώ τόσο στο κομμάτι της απόφασης που αναφέρεται στον κο Βεντούρη. Προφανώς και το συλλογικό όργανο, συνυπολογίζοντας τη χρόνια προσφορά στον σύλλογο, του συγχώρεσε την αυθαίρετη απόφαση. Επιγραμματικά θα πω μόνο ότι η απόφαση αυτή με θλίβει, όχι επειδή θεωρώ τον κο Βεντούρη ως τον αποκλειστικό υπεύθυνο των όσων έγιναν (αν και φέρει μεγάλη ευθύνη), αλλά επειδή αποδεικνύεται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο η τρομακτική έλλειψη (ή απροθυμία) νέων ανθρώπων, που μπορούν να αναλάβουν τα ηνία του συλλόγου. Προφανώς το ξέρει και ο κος Βεντούρης, για τον οποίο φαντάζομαι ότι η απόφαση ανάκλησης της παραίτησης ήταν σε επίπεδο αξιοπρέπειας δυσκολότερη από την ίδια την παραίτηση.
Θα σταθώ όμως στο κομμάτι που αφορά στους οργανωμένους: Ο Πανιώνιος Γ.Σ.Σ και ιδιοκτήτης του γηπέδου της Ν. Σμύρνης δεν έχει εκδώσει μέχρι και σήμερα ανακοίνωση που να καταδικάζει τους βανδαλισμούς. Υποθέτω ότι δεν έχει ενδιαφερθεί να προμηθευτεί φωτογραφικό ή οπτικοακουστικό υλικό που σίγουρα υπάρχει και καταγράφει τα πρόσωπα όσων συμμετείχαν στους βανδαλισμούς. Επιπλέον, όχι μόνο δεν αναζητά τους υπεύθυνους των παράνομων αυτών πράξεων, αλλά είναι διατεθειμένος να συζητήσει με τους οργανωμένους φιλάθλους, ώστε «ώστε να γίνουν γνωστοί ευρέως οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψη μίας τέτοιας απόφασης». Δηλαδή ουσιαστικά προσκαλεί σε δημόσιο διάλογο ανθρώπους που προξένησαν υλικές ζημίες στο γήπεδο και τεράστια ηθική απαξίωση στον σύλλογο και τους δίνει μάλιστα βήμα για να εξηγήσουν και τους λόγους!!! Και όλα αυτά ύστερα από την δημόσια τοποθέτηση του κου Κιντή (περί μίσους των Πανιώνιων για τους οπαδούς της Α.Ε.Κ) που μετακύλησε την ευθύνη των επεισοδίων σε κάθε Πανιώνιο, εκθέτοντας μας όλους ανεπανόρθωτα.
Εγώ προσωπικά δεν μισώ κανέναν, πόσω μάλλον λόγω οπαδικής τοποθέτησης, ούτε με ενδιαφέρει να μάθω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του εκείνος που βεβήλωνε ότι πιο ιερό υπάρχει μετά το σήμα του Πανιωνίου. Το γήπεδο της Ν. Σμύρνης. Και σαν κι εμένα φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι. Με ενδιαφέρει ο άνθρωπος αυτός να τιμωρηθεί. Δεν με ενδιαφέρει σώνει και καλά να παραπεμφθεί σε δίκη. Το να στερηθεί το γήπεδο θα μου ήταν αρκετό. Άλλωστε βεβηλώνοντας το γήπεδο απέδειξε ότι δεν έχει ηθικούς φραγμούς και αγάπη για την ομάδα. Αυτό περίμενα από τα θεσμοθετημένα όργανα για την προάσπιση των συμφερόντων του Πανιωνίου και τίποτα λιγότερο.
Αυτό που εντυπωσιάζει βέβαια είναι και η αιτιολογία. Θα κάνουμε διάλογο γιατί «η διαχείριση της (απόφασης) δημιούργησε μείζονα κρίση στο Σύλλογο και τον κατάγραψε με αρνητική δημοσιότητα». Άρα δεν μας ενδιαφέρει και τόσο η απόφαση βανδαλισμού του γηπέδου, αλλά η διαχείριση της. Αν δηλαδή κάποιοι λάμβαναν την ίδια απόφαση, αλλά υπήρχε διαφορετική διαχείριση το θέμα δεν θα μας απασχολούσε; Να το δεχθώ ως κακή διατύπωση;
Κάποια στιγμή πρέπει μερικά πράγματα να μπουν στη θέση τους. Δεν είμαι αντίθετος στην ύπαρξη συνδέσμων οργανωμένων οπαδών. Δεν είμαι αντίθετος ούτε στην μετακίνησή τους. Θεωρώ όμως αυτονόητο ότι θα πρέπει να υπάρχουν πολύ αυστηροί κανόνες για να μπορέσει κάποιος να γίνει μέλος ενός συνδέσμου, θα πρέπει επίσης να υπάρχει οργάνωση και άμεση απομάκρυνση όλων εκείνων που έχουν ως σκοπό την πρόκληση προβλημάτων στον σύλλογο. Με λίγα λόγια, ο υπαίτιος ενεργειών που βλάπτουν τον σύλλογο δεν πρέπει να ξαναπατάει στο γήπεδο. Απλά πράγματα. Γι αυτό υπάρχει το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Γι’ αυτό έχουμε φακελωθεί όλοι. Για να μπορούν να απομακρύνονται εύκολα εκείνοι που ασχημονούν.
Επειδή όμως όλα αυτά απαιτούν οργάνωση και το κυριότερο βούληση απ’ όλες τις πλευρές (ιδίως από τους οργανωμένους), το δ.σ του Πανιωνίου, όφειλε κατά γνώμη μου: Να αποδεχθεί την παραίτηση του κου Βεντούρη και να προκηρύξει άμεσα αρχαιρεσίες για την δημιουργία νέου Δ.Σ (ανεξάρτητα από το αν σε αυτό θα συμμετείχε ο κος Βεντούρης) προασπίζοντας έτσι το κύρος του συλλόγου, να καταδικάσει κατηγορηματικά τα επεισόδια, να κινήσει τις διαδικασίες για την αποκάλυψη των ενόχων (άραγε έχουν υποβληθεί μηνύσεις έστω και κατ’ αγνώστων;) και να μην προβεί σε κανέναν διάλογο, παρέχοντας μάλιστα και βήμα για την αιτιολόγηση παράνομων ενεργειών που εξέθεσαν τον Πανιώνιο στα μάτια όλης της φίλαθλης Ελλάδας.
Κάποια στιγμή το παραμύθι του Γαλατικού χωριού και της κολυμπήθρας του Σιλωάμ της Πανιώνιας διαφορετικότητας πρέπει να τελειώσει και να γίνουμε επιτέλους αντάξιοι της ιστορίας και των ανθρώπων που υπηρέτησαν με σθένος τον σύλλογο για 120 χρόνια.
BR Funatic
Πριν από μερικές ημέρες, εκδόθηκε μία ανακοίνωση από τον Πανιώνιο Γ.Σ.Σ, η οποία μας ενημέρωνε για τις τρέχουσες εξελίξεις.
Συγκεκριμένα, αναφέρονταν στην απόφαση του Δ.Σ, που συγκλήθηκε την 30η Αυγούστου 2010, με σκοπό να συζητήσει τα γεγονότα της 24ης Αυγούστου, δηλαδή την πρόκληση ζημιών στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου, από ομάδα οργανωμένων οπαδών.
Το Δ.Σ έλαβε συγκεκριμένες αποφάσεις: α) «να γίνει συζήτηση με τους οργανωμένους φιλάθλους ώστε να γίνουν γνωστοί ευρέως οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψη μίας τέτοιας απόφασης, η διαχείριση της οποίας δημιούργησε μείζονα κρίση στο Σύλλογο και τον κατάγραψε με αρνητική δημοσιότητα» και β) «να γίνει νέο Δ.Σ. με την παρουσία του Προέδρου ώστε να γίνει προσπάθεια ανάκλησης της απόφασης του ή σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης Αρχαιρεσιών». Το Δ.Σ προέβη στην κοινή διαπίστωση ότι: « η όποια απόφαση για την παραχώρηση του γηπέδου, θα έπρεπε να προκύψει μετά από συζήτηση στο Δ.Σ., ώστε να καταγράψει τη συλλογική βούληση και ευθύνη του σώματος».
Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλά Ελληνικά; Στις 24/8/2010 συνέβη ένα πρωτοφανές γεγονός. Ο βανδαλισμός του γηπέδου από μερίδα οργανωμένων οπαδών της ομάδας.
Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας: η πλειοψηφία των φιλάθλων του Πανιωνίου ήταν κάθετα αντίθετη στην χρησιμοποίηση του γηπέδου από την Α.Ε.Κ. Αιτία; Το κάκιστο επίπεδο σχέσεων των δύο ομάδων τα τελευταία χρόνια. Μετά από την ανταλλαγή προσβολών και ύβρεων ανάμεσα σε οπαδούς των δύο ομάδων, η οποία έγινε μέσω των πανό που αναρτήθηκαν σε Ν. Σμύρνη και Ελληνικό, ο μεγαλύτερος φόβος όλων ήταν η πρόκληση καταστροφών στο γήπεδο της Ν. Σμύρνης και στη γύρω περιοχή, όπως και η ανάρτηση αντίστοιχων πανό μέσα στο ίδιο μας το γήπεδο από οργανωμένους οπαδούς της Α.Ε.Κ.
Όμως, δεν ζούμε σε κοινόβιο εφαρμόζοντας πρακτικές αυτοδικίας. Στον Πανιώνιο, τόσο στον ερασιτέχνη όσο και στην Π.Α.Ε, υπάρχουν όλα αυτά τα όργανα και τα στελέχη τα οποία είναι επιφορτισμένα με την προάσπιση των συμφερόντων του συλλόγου. Όλοι εκείνοι, οι οποίοι όφειλαν να προστατεύσουν τα συμφέροντα της ομάδας και κατόπιν απόφασής τους, είτε να παραχωρήσουν το γήπεδο, αφού όμως λάμβαναν συγκεκριμένες εξασφαλίσεις για την ασφάλεια του γηπέδου και των περιουσιών των κατοίκων, είτε να αρνηθούν να παραχωρήσουν το γήπεδο στηριζόμενοι όμως σε νόμιμα μέσα. Η ακαταλληλότητα του γηπέδου για ευρωπαϊκό παιχνίδι ή η απαίτηση απουσίας οπαδών ήταν δύο πολύ ισχυρά επιχειρήματα.
Τι έγινε όμως στην πραγματικότητα; Όπως διαπιστώνει και η ίδια η Γ.Σ, το γήπεδο παραχωρήθηκε ύστερα από αυθαίρετη ενέργεια του κου Βεντούρη (το λένε βέβαια ευγενικά), ο οποίος όφειλε να συγκαλέσει το Δ.Σ και όχι να λάβει μονομερώς απόφαση. Η αυθαίρετη αυτή ενέργεια οδήγησε μερίδα οπαδών στην χείριστη μορφή αυτοδικίας, δηλαδή στη βεβήλωση του ίδιου μας του γηπέδου. Παρ’ όλα αυτά, το Δ.Σ του Πανιωνίου, με την απόφασή του αυτή, είναι διατεθειμένο να συγχωρήσει και τις δύο αυθαιρεσίες, μολονότι έπληξαν ανεπανόρθωτα το κύρος του και δημιούργησαν αλυσιδωτά γεγονότα που εξέθεσαν τον σύλλογο.
Δεν θα σταθώ τόσο στο κομμάτι της απόφασης που αναφέρεται στον κο Βεντούρη. Προφανώς και το συλλογικό όργανο, συνυπολογίζοντας τη χρόνια προσφορά στον σύλλογο, του συγχώρεσε την αυθαίρετη απόφαση. Επιγραμματικά θα πω μόνο ότι η απόφαση αυτή με θλίβει, όχι επειδή θεωρώ τον κο Βεντούρη ως τον αποκλειστικό υπεύθυνο των όσων έγιναν (αν και φέρει μεγάλη ευθύνη), αλλά επειδή αποδεικνύεται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο η τρομακτική έλλειψη (ή απροθυμία) νέων ανθρώπων, που μπορούν να αναλάβουν τα ηνία του συλλόγου. Προφανώς το ξέρει και ο κος Βεντούρης, για τον οποίο φαντάζομαι ότι η απόφαση ανάκλησης της παραίτησης ήταν σε επίπεδο αξιοπρέπειας δυσκολότερη από την ίδια την παραίτηση.
Θα σταθώ όμως στο κομμάτι που αφορά στους οργανωμένους: Ο Πανιώνιος Γ.Σ.Σ και ιδιοκτήτης του γηπέδου της Ν. Σμύρνης δεν έχει εκδώσει μέχρι και σήμερα ανακοίνωση που να καταδικάζει τους βανδαλισμούς. Υποθέτω ότι δεν έχει ενδιαφερθεί να προμηθευτεί φωτογραφικό ή οπτικοακουστικό υλικό που σίγουρα υπάρχει και καταγράφει τα πρόσωπα όσων συμμετείχαν στους βανδαλισμούς. Επιπλέον, όχι μόνο δεν αναζητά τους υπεύθυνους των παράνομων αυτών πράξεων, αλλά είναι διατεθειμένος να συζητήσει με τους οργανωμένους φιλάθλους, ώστε «ώστε να γίνουν γνωστοί ευρέως οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψη μίας τέτοιας απόφασης». Δηλαδή ουσιαστικά προσκαλεί σε δημόσιο διάλογο ανθρώπους που προξένησαν υλικές ζημίες στο γήπεδο και τεράστια ηθική απαξίωση στον σύλλογο και τους δίνει μάλιστα βήμα για να εξηγήσουν και τους λόγους!!! Και όλα αυτά ύστερα από την δημόσια τοποθέτηση του κου Κιντή (περί μίσους των Πανιώνιων για τους οπαδούς της Α.Ε.Κ) που μετακύλησε την ευθύνη των επεισοδίων σε κάθε Πανιώνιο, εκθέτοντας μας όλους ανεπανόρθωτα.
Εγώ προσωπικά δεν μισώ κανέναν, πόσω μάλλον λόγω οπαδικής τοποθέτησης, ούτε με ενδιαφέρει να μάθω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του εκείνος που βεβήλωνε ότι πιο ιερό υπάρχει μετά το σήμα του Πανιωνίου. Το γήπεδο της Ν. Σμύρνης. Και σαν κι εμένα φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι. Με ενδιαφέρει ο άνθρωπος αυτός να τιμωρηθεί. Δεν με ενδιαφέρει σώνει και καλά να παραπεμφθεί σε δίκη. Το να στερηθεί το γήπεδο θα μου ήταν αρκετό. Άλλωστε βεβηλώνοντας το γήπεδο απέδειξε ότι δεν έχει ηθικούς φραγμούς και αγάπη για την ομάδα. Αυτό περίμενα από τα θεσμοθετημένα όργανα για την προάσπιση των συμφερόντων του Πανιωνίου και τίποτα λιγότερο.
Αυτό που εντυπωσιάζει βέβαια είναι και η αιτιολογία. Θα κάνουμε διάλογο γιατί «η διαχείριση της (απόφασης) δημιούργησε μείζονα κρίση στο Σύλλογο και τον κατάγραψε με αρνητική δημοσιότητα». Άρα δεν μας ενδιαφέρει και τόσο η απόφαση βανδαλισμού του γηπέδου, αλλά η διαχείριση της. Αν δηλαδή κάποιοι λάμβαναν την ίδια απόφαση, αλλά υπήρχε διαφορετική διαχείριση το θέμα δεν θα μας απασχολούσε; Να το δεχθώ ως κακή διατύπωση;
Κάποια στιγμή πρέπει μερικά πράγματα να μπουν στη θέση τους. Δεν είμαι αντίθετος στην ύπαρξη συνδέσμων οργανωμένων οπαδών. Δεν είμαι αντίθετος ούτε στην μετακίνησή τους. Θεωρώ όμως αυτονόητο ότι θα πρέπει να υπάρχουν πολύ αυστηροί κανόνες για να μπορέσει κάποιος να γίνει μέλος ενός συνδέσμου, θα πρέπει επίσης να υπάρχει οργάνωση και άμεση απομάκρυνση όλων εκείνων που έχουν ως σκοπό την πρόκληση προβλημάτων στον σύλλογο. Με λίγα λόγια, ο υπαίτιος ενεργειών που βλάπτουν τον σύλλογο δεν πρέπει να ξαναπατάει στο γήπεδο. Απλά πράγματα. Γι αυτό υπάρχει το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Γι’ αυτό έχουμε φακελωθεί όλοι. Για να μπορούν να απομακρύνονται εύκολα εκείνοι που ασχημονούν.
Επειδή όμως όλα αυτά απαιτούν οργάνωση και το κυριότερο βούληση απ’ όλες τις πλευρές (ιδίως από τους οργανωμένους), το δ.σ του Πανιωνίου, όφειλε κατά γνώμη μου: Να αποδεχθεί την παραίτηση του κου Βεντούρη και να προκηρύξει άμεσα αρχαιρεσίες για την δημιουργία νέου Δ.Σ (ανεξάρτητα από το αν σε αυτό θα συμμετείχε ο κος Βεντούρης) προασπίζοντας έτσι το κύρος του συλλόγου, να καταδικάσει κατηγορηματικά τα επεισόδια, να κινήσει τις διαδικασίες για την αποκάλυψη των ενόχων (άραγε έχουν υποβληθεί μηνύσεις έστω και κατ’ αγνώστων;) και να μην προβεί σε κανέναν διάλογο, παρέχοντας μάλιστα και βήμα για την αιτιολόγηση παράνομων ενεργειών που εξέθεσαν τον Πανιώνιο στα μάτια όλης της φίλαθλης Ελλάδας.
Κάποια στιγμή το παραμύθι του Γαλατικού χωριού και της κολυμπήθρας του Σιλωάμ της Πανιώνιας διαφορετικότητας πρέπει να τελειώσει και να γίνουμε επιτέλους αντάξιοι της ιστορίας και των ανθρώπων που υπηρέτησαν με σθένος τον σύλλογο για 120 χρόνια.
BR Funatic
Φίδια έζωσαν τον κυανέρυθρο κόσμο
Φίδια έζωσαν τον κυανέρυθρο κόσμο
από την πρώτη κι όλας ημέρα
Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ Μ. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ
Φτώχεια και μιζέρια στη Ν. Σμύρνη. Στην πρεμιέρα φάνηκε η γύμνια της ομάδας των κυανέρυθρων και ο φίλαθλος κόσμος πολύ νωρίς ζώστηκε τα φίδια της αγωνίας. Δέχτηκε το πρώτο σκληρό χτύπημα από μια νεοφώτιστη ομάδα και γκρεμίστηκε από έναν παλιό γνώριμο και πολύ αγαπητό παίκτη, τον Μπρέσκα. Τι κρίμα για τον Πανιώνιο και τι απογοήτευση για το φίλαθλο κόσμο. Για όλους εκείνους που πήγαν να δουν το πολυδιαφημισμένο νέο του πρόσωπο και να χαρούν. Κι αντί για κάτι τέτοιο, είδαν κι έγιναν μάρτυρες μιας αρμάδας που αρχή και τελειωμό δεν είχε.
Τι κρίμα αλήθεια. Έτσι όλοι έφυγαν από το γήπεδο της Ν. Σμύρνης με σκυφτό και πολύβουο κεφάλι. Αφού κανένας πλέον δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία, ότι έτσι όπως κατάντησαν εκείνο το εύρωστο και με δράση συγκρότημα του παρελθόντος, έρμαιο ακόμη και ενός νεοφώτιστου συγκροτήματος, με όχι μεγάλες φιλοδοξίες και μεγάλους στόχους, η τύχη εφέτος θα είναι από το κακό στο χειρότερο.
Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος να γίνουν κάποιες διορθωτικές επεμβάσεις από δοτούς και μη παράγοντες, ώστε να αλλάξει η εικόνα αυτού του Πανιωνίου που είδαμε και πικραθήκαμε όσο ελάχιστες φορές. Αν υπάρχουν ας γίνουν τάχιστα. Αν όχι τότε θα είναι όλοι τους άξιοι της μοίρας τους. Όχι μόνο ο δοτός πρόεδρος και κάποια άλλα μέλη της ίδιας κατηγορίας με αυτόν, όσο και το μεγάλο αφεντικό.
Απ΄ αυτό τον Πανιώνιο κανένας δεν μπορεί να βγάλει έξω την ουρά του. Κανένας δεν μπορεί να πει όχι δεν φταίω εγώ, αλλά ο άλφα ή ο δείνα. Ο Πανιώνιος Κόσμος, η εφημερίδα που πάλεψαν για να την φιμώσουν ...Θεοί και δαίμονες και τα κατάφεραν, είχε σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου. Είχε φωνάξει όσο πιο πολύ μπορούσε, πως, αν δεν υπάρξουν θεμελιωτικές ενέργειες με την αποθεμελίωση που είχε γίνει, διώχνοντας παίκτες έμπειρους και αγωνιστές ( Εστογιαννόφ, Νικολάου, Τζαβέλας, Σκούφαλης κ.λπ) δεν προδιαγραφόταν ευοίωνο το μέλλον του.
Μιλήσαμε για παίκτες κράχτες, είπαμε για τον Ντάριους και αναφερθήκαμε και σε άλλα παιδιά δικά μας. Χτυπήσαμε σε πόρτες κουφών. Κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις κινήσεις που έγιναν. Έδιωξαν δηλαδή τα θεμέλια κι έφεραν ημιτασιόν υλικά για να θεμελιώσουν σαθρότητες. Και τώρα ο Πανιώνιος θα δοκιμάζεται σε κάθε του παιχνίδι άσχημα.
Στα παιδιά που μονομάχησαν πάντως σκληρά κι αποφασιστικά, τόσο μπορούσαν τόσο έκαναν, θα βρισκόμαστε δίπλα τους. Γιατί αυτά δεν φταίνε. Άλλοι τα έφεραν στη Ν. Σμύρνη κι άλλοι τα έριξαν στις σκληρές μάχες του πρωταθλήματος. Η ευθύνη βαραίνει δοτούς και μεγαλομετόχους. Στους παίκτες επιβάλλεται να δείξουμε ότι τους στηρίζουμε, με την αμυδρή ελπίδα, ότι θα καταφέρουν να συνέλθουν- όσο μπορούν τέλος πάντων- και να στηρίξουν τον Πανιώνιο, ώστε να μην έχει άλλη σκληρή και ολέθρια , όμοια του παρελθόντος περιπέτεια.
Σηκώστε όλοι, λοιπόν, τα μανίκαι και τα μπατζάκια σας και κάντε ό,τι μπορείτε τώρα, γιατί αν, λέω αν- και δεν θελω σε καμιά περίπτωση να το φέρω στο μυαλό μου, ούτε σαν απλό συλλογισμό- συμβεί κάτι δυσάρεστο στο κυανέρυθρο στρατόπεδο, δεν θα σας χωράει ούτε η Ν. Σμύρνη, ούτε καμιά άλλη περιοχή.
Γιατί αν δεν το ξέρετε, οφείλετε να το μάθετε τώρα- όσο πιο γρήγορα τόσο πιο καλύτερα- ότι ο Πανιώνιος είναι για τον κόσμο του θρησκεία και κάτι παραπάνω. Και για να μην το ξεχάσω. Δεν συγχωρεί ποτέ , ΄εστω κι αν του κάνεις αμέτρητα καλά μεταγενέστερα, εκείνους που έβαλαν ή θα βάλουν τρικλοποδιά στο αγαπημένο τους είδωλο.
από την πρώτη κι όλας ημέρα
Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ Μ. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ
Φτώχεια και μιζέρια στη Ν. Σμύρνη. Στην πρεμιέρα φάνηκε η γύμνια της ομάδας των κυανέρυθρων και ο φίλαθλος κόσμος πολύ νωρίς ζώστηκε τα φίδια της αγωνίας. Δέχτηκε το πρώτο σκληρό χτύπημα από μια νεοφώτιστη ομάδα και γκρεμίστηκε από έναν παλιό γνώριμο και πολύ αγαπητό παίκτη, τον Μπρέσκα. Τι κρίμα για τον Πανιώνιο και τι απογοήτευση για το φίλαθλο κόσμο. Για όλους εκείνους που πήγαν να δουν το πολυδιαφημισμένο νέο του πρόσωπο και να χαρούν. Κι αντί για κάτι τέτοιο, είδαν κι έγιναν μάρτυρες μιας αρμάδας που αρχή και τελειωμό δεν είχε.
Τι κρίμα αλήθεια. Έτσι όλοι έφυγαν από το γήπεδο της Ν. Σμύρνης με σκυφτό και πολύβουο κεφάλι. Αφού κανένας πλέον δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία, ότι έτσι όπως κατάντησαν εκείνο το εύρωστο και με δράση συγκρότημα του παρελθόντος, έρμαιο ακόμη και ενός νεοφώτιστου συγκροτήματος, με όχι μεγάλες φιλοδοξίες και μεγάλους στόχους, η τύχη εφέτος θα είναι από το κακό στο χειρότερο.
Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος να γίνουν κάποιες διορθωτικές επεμβάσεις από δοτούς και μη παράγοντες, ώστε να αλλάξει η εικόνα αυτού του Πανιωνίου που είδαμε και πικραθήκαμε όσο ελάχιστες φορές. Αν υπάρχουν ας γίνουν τάχιστα. Αν όχι τότε θα είναι όλοι τους άξιοι της μοίρας τους. Όχι μόνο ο δοτός πρόεδρος και κάποια άλλα μέλη της ίδιας κατηγορίας με αυτόν, όσο και το μεγάλο αφεντικό.
Απ΄ αυτό τον Πανιώνιο κανένας δεν μπορεί να βγάλει έξω την ουρά του. Κανένας δεν μπορεί να πει όχι δεν φταίω εγώ, αλλά ο άλφα ή ο δείνα. Ο Πανιώνιος Κόσμος, η εφημερίδα που πάλεψαν για να την φιμώσουν ...Θεοί και δαίμονες και τα κατάφεραν, είχε σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου. Είχε φωνάξει όσο πιο πολύ μπορούσε, πως, αν δεν υπάρξουν θεμελιωτικές ενέργειες με την αποθεμελίωση που είχε γίνει, διώχνοντας παίκτες έμπειρους και αγωνιστές ( Εστογιαννόφ, Νικολάου, Τζαβέλας, Σκούφαλης κ.λπ) δεν προδιαγραφόταν ευοίωνο το μέλλον του.
Μιλήσαμε για παίκτες κράχτες, είπαμε για τον Ντάριους και αναφερθήκαμε και σε άλλα παιδιά δικά μας. Χτυπήσαμε σε πόρτες κουφών. Κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις κινήσεις που έγιναν. Έδιωξαν δηλαδή τα θεμέλια κι έφεραν ημιτασιόν υλικά για να θεμελιώσουν σαθρότητες. Και τώρα ο Πανιώνιος θα δοκιμάζεται σε κάθε του παιχνίδι άσχημα.
Στα παιδιά που μονομάχησαν πάντως σκληρά κι αποφασιστικά, τόσο μπορούσαν τόσο έκαναν, θα βρισκόμαστε δίπλα τους. Γιατί αυτά δεν φταίνε. Άλλοι τα έφεραν στη Ν. Σμύρνη κι άλλοι τα έριξαν στις σκληρές μάχες του πρωταθλήματος. Η ευθύνη βαραίνει δοτούς και μεγαλομετόχους. Στους παίκτες επιβάλλεται να δείξουμε ότι τους στηρίζουμε, με την αμυδρή ελπίδα, ότι θα καταφέρουν να συνέλθουν- όσο μπορούν τέλος πάντων- και να στηρίξουν τον Πανιώνιο, ώστε να μην έχει άλλη σκληρή και ολέθρια , όμοια του παρελθόντος περιπέτεια.
Σηκώστε όλοι, λοιπόν, τα μανίκαι και τα μπατζάκια σας και κάντε ό,τι μπορείτε τώρα, γιατί αν, λέω αν- και δεν θελω σε καμιά περίπτωση να το φέρω στο μυαλό μου, ούτε σαν απλό συλλογισμό- συμβεί κάτι δυσάρεστο στο κυανέρυθρο στρατόπεδο, δεν θα σας χωράει ούτε η Ν. Σμύρνη, ούτε καμιά άλλη περιοχή.
Γιατί αν δεν το ξέρετε, οφείλετε να το μάθετε τώρα- όσο πιο γρήγορα τόσο πιο καλύτερα- ότι ο Πανιώνιος είναι για τον κόσμο του θρησκεία και κάτι παραπάνω. Και για να μην το ξεχάσω. Δεν συγχωρεί ποτέ , ΄εστω κι αν του κάνεις αμέτρητα καλά μεταγενέστερα, εκείνους που έβαλαν ή θα βάλουν τρικλοποδιά στο αγαπημένο τους είδωλο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)